Ο 17χρονος γεωργιανός Ντέηβιντ είχε υποβάλει αίτημα χορήγησης πολιτικού ασύλου στην Πολωνία, κατόπιν πέρασε χωρίς τους γονείς του στη Γερμανία όπου το αρμόδιο τοπικό δικαστήριο διέταξε την απέλασή του στην Πολωνία.

Την Κυριακή 7 Μαρτίου 2010 κι ενώ διαμαρτυρόταν ενάντια στην επικείμενη απέλασή του κάνοντας απεργία πείνας, ο  Ντέηβιντ «βρέθηκε κρεμασμένος» στο νοσοκομείο της φυλακής του Αμβούργου.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

«HUNGER» (2008)

του Στιβ Μακκουίν

Τετάρτη 17 Μαρτίου, 21:00

στην Κατάληψη στο Μπίνειο

Η συλλογική κουζίνα

δε γίνεται μόνο γιατί μας αρέσει να μαγειρεύουμε όλοι και όλες  μ α ζ ί

Να ρίχνουμε ιδέες, να μοιραζόμαστε συνταγές, να φτιάχνουμε καινούργιες

Να μοιραζόμαστε το κόστος και να τρώμε καλύτερα

Που πολύ μας αρέσει.

Η συλλογική κουζίνα γίνεται γιατί μας αρέσει να καθόμαστε γύρω από το ίδιο

τραπέζι

Αναζητώντας την ποιότητα στην παρασκευή του φαγητού, στις σχέσεις μας με τους

παραγωγούς

Στις σχέσεις μας γενικότερα

Η συλλογική κουζίνα δεν έχει να κάνει πρωτίστως με την παρασκευή του φαγητού

ή την κατανάλωσή του

Η συλλογική κουζίνα έχει αφετηρία πολιτική.

Επιθυμία της το μοίρασμα στα καθημερινά πράγματα

η συμμετοχή, η αλληλοβοήθεια και η συντροφικότητα, η επικοινωνία.

Το δέσιμο, όχι μόνο των υλικών, αλλά κυρίως το δικό μας.

Από μόνο του απολαυστικό

Για να μη βράζουμε στο ζουμί μας!

Κάθε Πέμπτη  στις 18:00

με τα μάτια ανοιχτά

μαγειρεύουμε

η συλλογική κουζίνα ανατροφοδοτείται από τη συνεισφορά όλων

όποιο πλεόνασμα του ταμείου της διατίθεται για τις ανάγκες συλλογικών δράσεων

Κυριακή  14 μάρτη από τις 11 το πρωϊ ..με καφέ και πρωϊνό ξεκινάμε να μαγειρεύουμε

…λέμε κατά τις 4μμ να τρώμε

φέρνουμε μουσικά όργανα και τα ποτά μας!

σ υ λ λ ο γ ι κ ή   κ ο υ ζ ί ν α

στην κατάληψη στο μπίνειο

Από το πρωί διάφορος κόσμος περιφρούρησε την απεργία έξω από τα Κεντρικά Λύκεια της Μυτιλήνης, κλείνοντας τις εισόδους για τυχόν απεργοσπάστες. Αποτέλεσμα να αναγκαστεί ο προϊστάμενος της 2βάθμιας εκπαίδευσης να βγάλει “διαταγή” ώστε όλα τα σχολεία του συγκροτήματος να μείνουν κλειστά.

Στη μία από τις προσυγκεντρώσεις (η άλλη ήταν του παμε) δημιουργήθηκε μπλοκ με κεντρικό πανό “Ο καπιταλισμός δεν μεταρρυθμίζεται, καταστρέφεται” που πορεύτηκε στους δρόμους της πόλης μοιράζοντας κείμενα, κολλώντας αφίσες κυρίως σε τράπεζες και γράφοντας συνθήματα. Αιχμές του μπλοκ αποτέλεσαν η συνολική ανατροπή του συστήματος και όχι το να παρθούν κάποια μέτρα πίσω, η αμφισβήτηση της ηθικής της εργασίας και η επίθεση στην εθνική ενότητα.

Η πορεία είχε σαφώς μεγαλύτερη συμμετοχή από την προηγούμενη και κατέληξε στο (πρώην) υπουργείο Αιγαίου, το οποίο φυλούσαν μερικοί οπκε χωρίς εμφανείς εξαρτήσεις. Εκεί ανέβηκε μια “αντιπροσωπεία” (ποιανών άγνωστο) για να καταθέσει ψηφίσματα στο γενικό γραμματέα. Ο γ.γ. δεν απάντησε κάτι στα ερωτήματα των εκπροσώπων. Κάποιος κόσμος απάντησε σ’ αυτή την κωμωδία φωνάζοντας “Δεν θέλουμε απαντήσεις, τις βρίσκουμε στο δρόμο, σκατά στο κράτος και κάθε αστυνόμο“. Η πορεία συνεχίστηκε, αλλά λίγο πριν αποχωρήσουν οι διαδηλωτές το κτίριο του υπουργείου δέχτηκε έναν αριθμό εμφιαλωμένης, κόκκινης και μαύρης μπογιάς.

Στη Μυτιλήνη, τους τελευταίους τρεις μήνες, είχε απαγορευτεί σε όλους η χρήση των αιθουσών του πανεπιστημιακού κτιρίου Παπαρίσβα, καθώς επίσης και η διεξαγωγή συναυλιών στον πανεπιστημιακό χώρο του Ξενία. Τόσο οι φοιτητικές ομάδες, όσο και o σύλλογος αδιορίστων εκπαιδευτικών, οι μαθητές και άλλοι που θέλησαν να χρησιμοποιήσουν τις αίθουσες για εκδηλώσεις, συνελεύσεις, πάρτι, είτε με άδεια είτε χωρίς,βρήκαν τις πόρτες κλειστές. Σήμερα μαθαίνουμε ότι  υπάρχει πιθανότητα να εγκριθούν, μέσα όμως από  το γραφειοκρατικό τέρας.
Στην Αθήνα, στις 20/2 έγινε εισβολή των ένστολων δολοφόνων στην Πολυτεχνειούπολη, με εντολή πρύτανη, για υποτιθέμενες µικροφθορές στα παλιά κτίρια των Ηλεκτρολόγων. Έγιναν 30 προσαγωγές ατόμων που φυσικά αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς κατηγορίες.
Στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης  μπάτσοι εισέβαλαν και συνέλαβαν άτομα το Δεκέμβρη, καθώς επίσης καταπάτησαν και πάλι το άσυλο την ημέρα των απεργιακών κινητοποιήσεων στις 24 Φλεβάρη.
Τα περιστατικά είναι πολλά…. Αυτό προωθείται. Οι καταπατήσεις αυτές περνάνε ως απλά καθημερινά περιστατικά και αποσιωπούνται ώσπου η κατάργηση του ασύλου να γίνει καθεστώς.
Όλα αυτά συνοδεύονται από διαφοροποιήσεις στον τρόπο λειτουργίας εντός των πανεπιστημίων που κάνουν όμως τη διαφορά. Κάμερες παρακολούθησης, κάγκελα, λουκέτα, καθολική απαγόρευση χρησιμοποίησης των χώρων του πανεπιστημίου πέρα από τη διεξαγωγή των μαθημάτων.
Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι κοινωνική κατάκτηση, δεν παραχωρήθηκε έτσι απλά από το κράτος. Αποτελεί ακόμα έναν από τους χώρους  οργάνωσης των συλλογικών αντιστάσεων. Γι’ αυτό δεν είναι δυνατό να ζητούνται άδειες για να χρησιμοποιηθεί. Είναι σχεδόν ένας από τους τελευταίους ελεύθερους χώρους. Μιας και οι πόλεις μας έχουνε γίνει μοντέρνες φυλακές, από τις κάμερες επιτήρησης  και τις αστυνομικές δυνάμεις κατοχής. Τις αστυνομικές δυνάμεις κατοχής που εξευτελίζουν, ελέγχουν, ξυλοκοπούν, και δολοφονούν περαστικούς, όπως πρόσφατα στο Βύρωνα. Ενώ οι μετανάστες υπόκεινται καθημερινά σε βασανιστήρια.
Στη Μυτιλήνη αλληλέγγυοι στον αγώνα των φυλακισμένων μεταναστών στη Λέσβο, κατέλαβαν το Παπαρίσβα. Εκεί φιλοξενήθηκαν και έγιναν συζητήσεις μεταξύ τους. Καθ’ όλη τη διάρκεια του Δεκέμβρη του 2008 το άσυλο αποτέλεσε κέντρο συνάντησης όλων των εξεγερμένων που κατέβαιναν καθημερινά στον δρόμο.
Είναι ακριβώς αυτή η κοινωνική διάσταση του ασύλου που φοβίζει και ενοχλεί  το κράτος, καθώς εξαπλώνεται εκτός των πανεπιστημιακών ορίων, με τη δημιουργία  αρκετών αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων  σε γειτονιές και εργασιακούς χώρους που συνδέονται με τους κοινωνικούς αγώνες ενάντια στην εξουσία του κράτους και του κεφαλαίου.
Το κράτος αναπαράγει την γνώριμη τακτική του. Σε περιόδους όξυνσης του κοινωνικού ανταγωνισμού επιχειρεί τόσο να καταστείλει τα εν λόγω εγχειρήματα και τους κοινωνικούς αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση, όσο και να καταργήσει το πανεπιστημιακό άσυλο. Έμμεσα με την μετατροπή νόμων, ή άμεσα με την καταπάτησή του από τους μπάτσους, που τρομοκρατούν, συλλαμβάνουν, ξυλοκοπούν όσους το χρησιμοποιούν . Συνεπικουρούμενοι πάντα από τους ρουφιανοδημοσιογράφους. Ταυτόχρονα μεθοδεύεται ο εκφυλισμός  της σημασίας του πανεπιστημιακού ασύλου σε μια αποστειρωμένη, χωρίς πολιτικό περιεχόμενο, μουσειακή πρακτική, αποκλειστικά ακαδημαϊκή.

Ούτε θεσμικό ούτε ακαδημαϊκό
Άσυλο Κοινωνικό – Πολιτικό

Κάτω τα ξερά σας από το άσυλο

Τον τελευταίο καιρό μέρος από τους εργαζόμενους στα Αιολικά Νέα και Κυριακάτικα Αιολικά (εφημερίδα στη Μυτιλήνη) δεχόταν πιέσεις να υπογράψει συμβάσεις οι οποίες δεν ανταποκρίνονταν στις συλλογικές συμβάσεις. Μετά και από την εκδήλωση αλληλεγγύης από τους υπόλοιπους εργαζόμενους η εργοδοσία της εφημερίδας, Γιώργος και Τζούντη Κονδυλούδη, προχώρησαν σε κλείσιμο της εφημερίδας αλλάζοντας ακόμα και τις κλειδαριές, εμποδίζοντας τους εργαζόμενους να εργαστούν. Σύμφωνα με το δελτίο τύπου που στείλανε οι εκδότες των εφημερίδων αναφέρουν χαρακτηριστικά:
“με το υπάρχον προσωπικό δεν ήταν δυνατον να συνεχιστεί η έκδοση τους με την εγκυρότητα και την γνωστή σε όλους ποιότητα που τις χαρακτηρίζει εδώ και 20 χρόνια”.
Οι επιθέσεις στους εργαζόμενους δε μπορούν και δε θα μείνουν αναπάντητες.
Για αύριο έχει καλεστεί μικροφωνική στα κεντρικά λύκεια Μυτιλήνης στις 6 το απόγευμα.
Η αλληλεγγύη μας και η παρουσία μας στον αγώνα των εργαζομένων είναι δεδομένη. Όλοι και όλες θα βρεθούμε εκεί.

Γενική Απεργία 24.02.2010 (pdf)

11:00 Συγκέντρωση – Μικροφωνική στα Κεντρικά Λύκεια

21:00 Προβολή ταινίας “The Wobblies”

¤

ΤΕΤΑΡΤΗ 17/2/10, 9μμ

¤