ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΜΑΡΤΙΟΥ

19:00 Γυναίκες στην Πυρά: το κυνήγι μαγισσών στην Ευρώπη, οι περιφράξεις και η ανάδυση του καπιταλισμού, της Lady Stardust

Μετάφραση-παρουσίαση της έκδοσης από το Μωβ Καφενείο

ΣΑΒΒΑΤΟ 31 ΜΑΡΤΙΟΥ

12:00 Αρρενωπότητες: ιστορίες για το φύλο και άλλες σχέσεις εξουσίας

Παρουσίαση τεύχους και συζήτηση από το Queericulum Vitae (QV)

21:00 ΠΕΡΦΟΡΜΑΤΙΒΙΤΥ (Ιν σιμπλυ γουόρντς)

από τη Judith Butler στον Μπομπ Σφουγγαράκη

22:00 ΣΥΝΑΥΛΙΑ

- Incognita Sperans

- Ms Ratter (παρουσίαση των ποιημάτων “Eleven poems for extraordinary girls & one for an incredibly ordinary one” της Serratia S. Marcescens)

Shortbus του John Cameron Mitchell (2006)

Μια σεξολόγος, μην έχοντας ποτέ οργασμό στη ζωή της, επισκέπτεται το εναλλακτικό κλαμπ Shortbus για να διευρύνει το πεδίο των ερωτικών της εμπειριών, καθ’ υπόδειξη δυο πελατών της, ενός γκέι ζευγαριού, που αναζητά επίσης στον ίδιο χώρο έναν τρίτο εραστή. Μια συγκλονιστική και σε στιγμές σπαρταριστή κραυγή αγωνίας για επικοινωνία, για ανθρώπινη επαφή, για αλληλοκατανόηση, για υπέρβαση του καταναλωτικού κορεσμού και για άνοιγμα νέων οδηγών επιβίωσης στο μεταμοντέρνο (πλέον) κόσμο των μεγαλουπόλεων!

Η αφίσα της προβολής εδώ

Ken Park των Larry Clark – Edward Lachman (2002)

Μια παρέα εφήβων σε κωμόπολη της Κεντρικής Καλιφόρνιας και η κενότητα των σχέσεων που τους χαρακτηρίζουν, τόσο μεταξύ τους, όσο και με το οικογενειακό τους περιβάλλον. Ο θεατής καλείται να ξεπεράσει το οπτικό σοκ και να δει με προσοχή την ταινία ως σύνολο, γιατί είναι από τις σπάνιες φορές που ο κινηματογράφος επιστρατεύει μια (τόσο προστατευμένη από το νόμο, την κοινωνική ηθική και τις θρησκείες) φυσική λειτουργία ως μέσο αφηγηματικής έκφρασης (κι όχι ως υποβοήθημα ηδονής, όπως στην πορνογραφία).

Η αφίσα της προβολής εδώ

Την Δευτέρα 12 Μαρτίου μια ομάδα φοιτητών και φοιτητριών αποφασίσαμε να καταλάβουμε τον χώρο του παλιού και εγκαταλελειμμένου εδώ και χρόνια κυλικείου στον τελευταίο όροφο του κτιρίου της γεωγραφίας. Η ενέργεια αυτή σκοπό έχει την δημιουργία ενός χώρου που θα λειτουργεί με τους όρους των ατόμων που τον διαχειρίζονται (και μόνο) και θα καλύπτει τις ανάγκες τους σε πολιτικό και πολιτιστικό επίπεδο. Επιλέξαμε αυτόν τον χώρο καθώς με την κατάληψη του δεν κάνουμε, σε σταθερή βάση, δυσκολότερη την δουλειά των φοιτητών και των εργαζομένων του πανεπιστημίου. Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες που οραματίζονται στον χώρο αυτό πρυτανικές αρχές και άλλα αντιδραστικά κομμάτια του πανεπιστημίου δεν μας βρίσκουν μόνο αδιάφορους αλλά και εχθρικούς.

Με την κατάληψη του χώρου αυτού δίνουμε ζωή στα εγκαταλελειμμένα ντουβάρια του μίζερου πανεπιστημίου. Δίνουμε την ευκαιρία στους εαυτούς μας και σε φοιτητές και εργαζομένους του πανεπιστημίου να στεγάσουν δραστηριότητες που απέχουν από κομματικές και εμπορευματικές λογικές και οικοδομούμε δημιουργικές σχέσεις  ισότητας και αλληλεγγύης μεταξύ μας. Ανοίγουμε λοιπόν το Αντιεξουσιαστικό Στέκι Λόφου. Αντιεξουσιαστικό , γιατί λειτουργούμε αυτοοργανωμένα και αντιιεραρχικά με βάση την ισότητα και στέκι γιατί θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα σταθερό σημείο αναφοράς στο λόφο που θα ζωντανεύει της εντατικές και στείρες εκπαιδευτικές ώρες. Οι αποφάσεις θα λαμβάνονται ομόφωνα και όχι πλειοψηφικά από την διαχειριστική συνέλευση.

Η κατάληψη αυτή δεν λειτουργεί σαν μέτρο πίεσης στην κυβέρνηση ή σε κάποια άλλη αρχή επομένως δεν έχει αιτήματα και η διάρκειά της θα καθορίζεται ανά πάσα στιγμή από τους λειτουργούς της. Επιλέξαμε να οικειοποιηθούμε τον χώρο χωρίς την άδεια κανενός επισήμου οργάνου καθώς όπως αναφέρουμε και πιο πάνω λειτουργούμε αποκλειστικά και μόνο με τους δικούς μας όρους και όχι με αυτούς που έχουν ορίσει ή θα ορίσουν το κράτος και οι πανεπιστημιακές αρχές. Οι πρυτανικές αρχές αλλά και άλλα κομμάτια του πανεπιστημίου κατά καιρούς προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι φοιτητές είμαστε μέλη μιας πανεπιστημιακής «κοινότητας» και σαν τέτοια λειτουργούμε και αποφασίζουμε ισότιμα για την διαχείριση του πανεπιστημίου. Δεν έχουμε τέτοιες αυταπάτες. Αντιλαμβανόμαστε το πανεπιστήμιο ως ένα ακόμα πεδίο πάλης και στα πλαίσια της πάλης αυτής χρησιμοποιούμε τον χώρο για την οργάνωση ενός ριζοσπαστικού αγώνα μακριά από κομματικές γραμμές και καθοδηγήσεις .

Τασσόμαστε με την μεριά των καταπιεσμένων και επιδιώκουμε να γίνουμε κακός βραχνάς σε κάθε φασιστική σεξιστική ή ρατσιστική φωνή μέσα στο πανεπιστήμιο. Στην διδασκαλία που παραχωρεί το κράτος αντιτάσσουμε την αυτομόρφωση και την αντιπληροφοριση. Στην υποταγή και την αποξένωση που επιβάλει η κυριαρχία προτάσσουμε την κοινωνική αντίσταση και σφυρηλατούμε σχέσεις αλληλεγγύης. Σκοπός μας να δράσουμε εντός και εκτός των συνόρων του πανεπιστημίου αδιαφορώντας για την έλλειψη μας σε θεσμική ή συνταγματική νομιμότητα. Στην κατεύθυνση αυτή το στεκι λειτουργεί καθημερινά για φοιτητές εργαζομένους και ανέργους.

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΛΟΦΟΣ

http://stekilofos.espivblogs.net/

Παρίσι, 18 Μαρτίου 1871. Στη Μητρόπολη των κοινωνικών αναταραχών ξεσπάει η πρώτη προλεταριακή έφοδο στους ουρανούς- Η Κομμούνα. Για πάνω από δύο μήνες οι Κομμουνάροι αποδεικνύουν μέσω των πράξεων τους, πως το Προλετάριατο μπορεί να πάρει τη τύχη στα χέρια του. Η Κομμούνα είναι η απόδειξη της ταξικής συνείδησης των αδικημένων, το πρώτο βήμα της Ιστορίας μας, η ρεαλιστική θεώρηση της δύναμής μας, το πέρασμα από την ανυπακοή στην αντεπίθεση. Κόντρα στην πλάνη της εξουσίας, συλλογική μνήμη της Κομμούνας δεν είναι η «ήττα μας», αλλά η έναρξη μιας υπόθεσης που δεν έχει κλείσει ακόμα…

Η αφίσα της εκδήλωσης εδώ