Ταξίδι & Πράξη

Συγγραφέας: tina  |  Κατηγορία: Σημειώματα του Μηδενός  |  Σχόλια (1)  |  Σχολίασε

Πριν ένα χρόνο και βάλε, ένας φίλος έβαζε στο περιοδικό του ερωτήματα σχετικά με το ταξίδι:

Το Εργαλείο νο5

Δεν του έγραψα κάτι άμεσα, πέρασε αρκετός καιρός. Και δεν του έγραψα δημόσια. Ορισμένα πράγματα τα κρατάμε για λίγους. Όχι ότι έγραψα και τίποτα σπουδαίο δηλαδή, αλλά δεν υπήρχε κανένας λόγος να πάρει κανένας άλλος αυτά που εκείνος μου γέννησε.

Σήμερα, μετά από άλλο ένα ταξίδι, μετά από άλλη μία ματαιότητα κι ένα τέλμα, ξανάσκέφτομαι τα ίδια ζητήματα. “Τί είναι το ταξίδι;” Δεν είναι άλλο ένα παιδί της έλλειψης της πράξης; Ένας χρόνος πήγαινε-έλα στο φόντο αυτής της έλλειψης. Η αναζήτηση της πράξης. Αναζήτηση που “σκοτώνει τη φαντασία”. Αναζήτηση της πράξης και όχι πράξη.

Βλέπω τα τελευταία του νέα.

Αν ήταν

“Ευτυχία=Πράξη

Η ευτυχία δεν υπάρχει. Συμβαίνει.”

Δεν μου αρέσει ο τουρισμός. Πραγματικά πλέον δεν μπορώ να κάνω τον τουρίστα ούτε για μια μέρα Αυτό είναι. Δεν μου άρεσε ένα Παρίσι στο οποίο ήμουν τουρίστας και όχι το Παρίσι. Δεν μου άρεσε ένα Παρίσι χωρίς Πράξη. Ένα Παρίσι Θέαμα. Ένα Παρίσι στο οποίο ήμουν επισκέπτης.

Αλλά, τί είναι χειρότερο τελικά;
Ο τουρισμός ή η καθημερινή απουσία Πράξης;
Να αφήνεις καρδιά και μυαλό πίσω ή να γυρνάς και να μη βρίσκεις που τα άφησες;
Αυτό που συμβαίνει ή η απουσία του;
Το Ταξίδι ή η Πράξη;

περί αντίληψης και ουσίας

Συγγραφέας: tina  |  Κατηγορία: Πόλεμος μωράκι μου  |  Σχόλια (0)  |  Σχολίασε

Χρειάζονται πολλά,τον κόσμο για να αλλάξεις:
Οργή κι επιμονή.Γνώση κι αγανάκτηση.
Γρήγορη απόφαση,στόχαση βαθιά
Ψυχρή υπομονή,κι ατελείωτη καρτερία.
Κατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση
του συνόλου.
Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας
μάθει πως την πραγματικότητα ν’αλλάξουμε

Μπ. Μπρέχτ

Σήμερα έμαθα πως σ’ έναν χώρο που οι περισσότεροι υποστηριχτές του δουλεύουν, είσαι λίγο out αν κάνεις προβολή για τους εργατικούς αγώνες.

Σήμερα έμαθα πως δεν πα να καίγεται το σύμπαν δίπλα σου, εσύ καλύτερα θα κάνεις να προσπαθήσεις να διατηρήσεις ανέγγιχτο τον μικρόκοσμό σου.

Σήμερα έμαθα πως δεν έχει τόσο σημασία το τί λέει ένα βιβλίο, αλλά το αν αυτός που το βγάζει είναι “σύντροφος” – αντιεμπορευματικός, βεβαίως βεβαίως – ή επιχείρηση.

Σήμερα έμαθα πως δεν πειράζει αν εσύ ξεπουλιέσαι καθημερινά για να επιβιώσεις, μπορείς πάντα να δουλέψεις λίγο παραπάνω για να μείνεις “καθαρός” και ανέγγιχτος από το κέρδος.

Σήμερα έμαθα πως αυτός ο κακός, ο καπιταλισμός, δεν είναι και τόσο τρομερός βρε αδελφέ… Λίγο περισσότερο αν προσπαθήσεις μπορείς να καταφέρεις πολλά πράγματα. Είναι λίγο αυστηρός, πράγματι, αλλά αν κάτσεις λιγάκι παράμερα και προσπαθήσεις ν’ αλλάξεις δυο τρία πράγματα σε σένα, δεν θα σε φάει κιόλας.

Αδιαφορείς, γιατί δεν καταλαβαίνεις,
ρίξε όμως μια ματιά σ` εκείνο το υπόγειο,
ο τοίχος γράφει:
ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ , ΒΑΡΕΘΗΚΑ , ΑΗΔΙΑΣΑ…

Κι αυτοί για την Τίνα παλεύουν. Αλλά από την ανάποδη…

Έστω. Τουλάχιστον μου έγινε ακόμη πιο ξεκάθαρο, πόσο η ουσία της αντίληψης του περιθωρίου είναι ξένη από την πραγματικότητα. Κι όπως ειπώθηκε κι από το περιθώριο, αυτό το δείχνει και η πρόσφατη ιστορία μας…

Ευτυχώς η ιστορία αλλάζει. Και κάποιοι θέλουν ν’ αλλάξουν και την πραγματικότητα. Κι ας έτυχε να βρίσκονται στο περιθώριο που έχουν απέναντί τους.