κάθε μέρα μαγειρεύω πατάτες…

Συγγραφέας: tina  |  Κατηγορία: Έλλειψη Φαντασίας  |  Σχόλια (0)  |  Σχολίασε
Έχω χάσει τη φαντασία μου
Ψάχνω παλιά τευτέρια και φακέλους ξεχασμένους
Και τα περισσότερα έχουν ήδη δέκα χρόνια ζωής
Ότι απόμεινε έξω από 476 μέρες και νύχτες
Κι ύστερα δέκα χρόνια σκουριάς
Δέκα χρόνια άρνησης
Χωρίς επιστροφή
Μα πώς έφτιαχνα κόσμους τότε...

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser. Έτρωγε πάντα ατάραχος τις φρεσκομαζεμένες, μικρές και τρυφερές πατάτες που μάζευε από το διπλανό χωράφι που καλλιεργούσαν με πολύ ιδρώτα και κούραση οι δύο αναρχικοί που έμεναν στο ξύλινο σπίτι που έφτιαξαν μόνοι τους στο κατηλλημένο χωράφι. Η Ζέρμιναλ κι ο Προμηθέας, οι δύο αναρχικοί που εις βάρος τους ζούσε, είχαν να φανούν από τη προηγούμενη βδομάδα, όταν οι μπάτσοι ήρθαν να επιβάλλουν τη τάξη. Αυτός ήταν μεγαλοαγρότης και ζούσε πάντα εις βάρος των συγχωριανών του. Πριν ακόμη οι δύο αναρχικοί έρθουν στην περιοχή, έκλεβε φόρους από τους συγχωριανούς του με την ανοχή και την παρότρυνση των μπάτσων που μεσολαβούσαν σε κάθε πρόβλημα που του δημιουργούνταν και με τη βοήθεια των μεγαλοδικηγόρων, πλήρωνε ώστε να παίρνει δικαιώματα φορολόγησης από το κράτος. Άλλο που δεν ήθελε και η κυβέρνηση, αφού έτσι είχε ένα χωριό ανίκανο να κάνει οτιδήποτε αυτόνομα και αναγκάζονταν σε δανεισμούς από τις τράπεζες-τοκογλύφους. Από τη στιγμή όμως που ήρθαν οι δύο αναρχικοί, οι χωρικοί συσπειρώθηκαν τριγύρω τους πολύ σύντομα, αφού έβλεπαν ότι οι δύο σύντροφοι αρνούνταν να πληρώσουν φόρους και μάλιστα δεν εξαρτούνταν από κανένα, αφού με βάση τις εναλλακτικές πηγές ενέργειας, την ενέργεια που τους έδινε ο ήλιος, ο άνεμος αλλά και η ίδια η γη, ζούσαν και κατάφερναν μάλιστα με εναλλακτικούς τρόπους καλλιέργειας να έχουν μεγάλες σοδειές από τον πρώτο κιόλας χρόνο, χωρίς κανένα πάρε-δώσε με τους εργολάβους της γεωργίας. Έτσι οι πιο δραστήριοι από τους χωρικούς πλησίασαν τους αναρχικούς. Σύντομα, ο αυτόνομος συνεταιρισμός του χωριού ήταν γεγονός. Η πλειοψηφία των χωρικών ζήτησαν να μάθουν με πιο τρόπο καλλιεργούσαν τη γη οι δύο αναρχικοί και πολύ σύντομα υιοθέτησαν τις μεθόδους τους. Έτσι αξιοποιήθηκε στο έπακρο κάθε δυνατότητα που τους έδινε το χωριό και σύντομα ο συνεταιρισμός τους άρχισε να λειτουργεί κολεκτιβιστικά με αναρχικές κατευθύνσεις, παρόλο που νωρίτερα κανένας από τους χωρικούς δεν γνώριζε τίποτα για την αναρχία. Φυσικά δε θα μπορούσε να κάτσει με σταυρωμένα χέρια μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση. Αφού προσπάθησε μέσα από τις εφημερίδες να συκοφαντήσει την αναρχική κολεκτίβα που είχε δημιουργηθεί, πήρε δραστικά μέτρα. Έτσι, ένα απόγευμα τη προηγούμενη βδομάδα, μια μεγάλη ομάδα μπάτσων, συνοδευόμενοι από τα μέλη της φασιστικής ένωσης που δραστηριοποιούνταν στην περιοχή γύρω από το χωριό, έφτασαν στο χωριό και με πρόσχημα τη μη καταβολή των φόρων, κατέστρεψαν ότι μπορούσαν από τη κολεκτίβα – φυσικά δε πειράχτηκε τίποτα από τους λιγοστούς μεγαλοαγρότες που καταδίκασαν από την αρχή την αναρχική κολεκτίβα. Πριν προλάβουν καλά καλά να αντιδράσουν οι χωρικοί, τσουβάλιασαν τους δύο συντρόφους και από τότε δεν έμαθε κανείς νέα τους. Οι υπόλοιποι αγρότες αιφνιδιάστηκαν και επί μία βδομάδα έμεναν άπραγοι. Έτσι ήταν ήρεμος, να ζει από τους καρπούς της κολεκτίβας. Απορροφημένος από τις πατάτες, δεν αντιλήφθηκε την είσοδο των τριών αγροτών στο σπίτι του. Με τα γεωργικά εργαλεία στο χέρι, όταν τους είδε ήταν αργά. Η πρόσφατα ακονισμένη τσάπα, έπεσε με μανία στο κεφάλι του. Γεμάτοι οργή οι αγρότες, έκαναν όλο το σπίτι γυαλιά καρφιά. Συνταγμένοι σε μικρές ομάδες, οπλισμένοι με τσάπες και δρεπάνια, κατευθύνθηκαν προς την περιοχή που είχαν κατασκηνώσει οι φασίστες και πιθανότατα κρατούνταν οι δύο σύντροφοί τους. Ακολούθησε μεγάλη σφαγή. Παντού έβλεπες πετσοκομένους φασίστες και ματωμένα δρεπάνια. Οι δύο σύντροφοι ελευθερώθηκαν και πριν προλάβουν να φτάσουν οι μπάτσοι, επέστρεψαν στο χωριό. Έχοντας συνειδητοποιήσει ότι εχθρός τους είναι το κράτος, οι αγρότες αποφάσισαν να ανακυρήξουν την περιοχή τους αυτόνομη και ανεξάρτητη από κάθε κράτος και οπλισμένοι πάντα με τα εργαλεία τους, άρχισαν να οργανώνουν και πάλι το χωριό ολόκληρο πλέον, αφοί όλοι οι μεγαλοαγρότες βλέποντας τον κίνδυνο το είχαν εγκαταλείψει, ώστε η μικρή αναρχική κοινωνία τους να είναι και πάλι γεγονός.